Vakantieland Italiė - Regio Basilicata

Basilicata (ook wel Lucaniė genoemd) is een regio in het zuiden van Italiė die grenst aan Campaniė in het westen, Apuliė in het oosten en Calabriė in het zuiden. Het heeft een korte kuststrook aan de Tyrreense Zee en ook aan de Golf van Tarente (deel van de Ionische Zee) aan de zuidoostkant.

De oppervlakte regio neemt ongeveer een dertigste van het nationale territorium in beslag, oftewel 3,3%. Qua grootte staat de regio op de veertiende plaats. Van de 1000 Italianen wonen er 10 in Basilicata, dit is iets meer dan 1% van de totale nationale bevolking. Na het Valle d'Aosta is Basilicata de dunstbevolkte regio van Italiė.

De hoofdstad van de regio is Potenza. De regio bestaat uit twee provincies met gelijknamige hoofdsteden: Potenza en Matera.

Over het algemeen is de regio bergachtig en het hoogste punt van de zuidelijke Apennijnen is Monte Pollino (2197 m). Monte Vulture, in de noordwestelijke hoek, is een uitgedoofde vulkaan (1310 m). Het bergachtige terrein maakte communicatie tot aan de moderne tijd moeilijk, en Basilicata was lange tijd een van de minst ontwikkelde provincies van Italiė.

In de Romeinse tijd heette het district Lucania en werd het samen met het zuidelijke district Bruttii bestuurd. Het district Lucania was genoemd naar het volk dat de naam Lucani (Lucaniėrs) droeg, die het land rond het midden van de 5e eeuw v. Chr. binnenviel, en de inheemse stammen, die bij de Grieken bekendstonden als Oenotrianen en Chonen, de bergen in het binnenland injoeg. Aan weerszijden was de kust bevolkt door sterke Griekse koloniėn, die deel uitmaakten van Magna Graecia.

De Lucaniėrs spraken een Oskische taal. Strabo berichtte dat zij een democratie kenden, behalve in oorlogstijd, wanneer een dictator werd gekozen uit de gewone magistraten. De weinige Oskische inscripties die uit de 4e of 3e eeuw v. Chr. zijn overgebleven, zijn in het Griekse alfabet geschreven.

In het Italiaans worden de inwoners van Basilicata nog steeds lucani genoemd.